Tempeliers en guerrillero’s
Tegenwoordig is het allemaal anders. De Spaanse Maestrazgo blijft even woest en ledig met zijn twee inwoners per vierkante kilometer, als toen ik er vijftien jaar geleden bij toeval verzeild raakte. Maar dankzij de Europese programma’s voor zielige regio’s zijn er informatiepanelen, routes en pensions. En er is volledige werkgelegenheid De huren zijn laag; het leven is er anders dan vroeger, niet langer hard, maar relaxed.
Tekst en foto’s: Jan Erik Burger Uit: Op lemen voeten 2006-1
Ignacio Terés kwam vijftien jaar geleden als pas afgestudeerd landbouwingenieur naar de Maestrazgo. Hij zag nieuwe mogelijkheden en begon reisorganisatie Maestrex. Kleinschaligheid is het motto. Overnachten gebeurt in sympathieke pensions, waar de wandelaar nog persoonlijke aandacht krijgt en vaak een uitstekende maaltijd met streekgerechten.
