Spanje mag dan wel zon-en-zeebestemming nummer één zijn, tegelijkertijd bezit het in zijn diepe binnenland wonderbaarlijk onbekende regio’s waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan en waar je de echte ziel van Spanje kan terugvinden.
Eén van die prachtige, bij ons vrijwel onbekende streken is de Maestrazgo. Gelegen in Noordoost-Spanje, ruwweg ergens in het binnenland tussen Valencia en Barcelona, vormt de Maestrazgo het uiterste zuiden van de regio Aragón. Het is een dunbevolkt gebied, want de natuur is er hard, ongerept en sober. Omwille van de relatieve ontoegankelijkheid van dit gebied, waarvan de toppen tot 1700 m reiken, is het landelijk karakter en het historisch erfgoed er zeer goed bewaard gebleven. Keerzijde van de medaille is dat de kleine, strategisch gelegen bergdorpjes stilaan leeglopen. Je vind hier dus geen drukke pleinen en dito terrasjes, wel gastvrije oasetjes van rust en authenticiteit.
Onze reis door de Maestrago bestaat uit een vijfdaagse, doorgaande voettocht. Deze reis wordt begeleid door Ignacio Teres. Hij is geboren en getogen in het gebied en kent het als zijn broekzak, en zal er (in goed Engels) meer dan wie ook in slagen om zijn liefde voor de Maestrazgo op ons over te brengen. Onze eerste overnachtingsplaats is Molinos, gelegen aan het San Nicolas-ravijn, waar de nabijgelegen kristalgrotten toch wel wat bezoekers trekken. Een prachtig natuurfenomeen dat we de dag nadien te zien krijgen en dat zijn oorsprong kent in het sterk geërodeerde karakter van de streek, zijn Los Organos de Montoro, grillige rotswanden die lijken op reusachtige orgelpijpen. De wandeling van de derde dag, van Villarluengo naar Pitarque, leidt door kloven en bosgebied en eindigt hoog boven de vallei van de Pitarque-rivier. Vlakbij ligt de bron van de Pitarque en misschien kunnen we ons daar wat gaan verfrissen.
Elke dag komen we langs en overnachten in kleine, middeleeuwse dorpen. Zo is er het indrukwekkend gelegen La Cañada de Benatanduz (1420 m), het hoogste dorp op onze route waar nog amper 60 mensen wonen. En de laatste wandeldag trekken we via het mooie Fortanete naar het ommuurde Cantavieja, wellicht het allermooiste dorp van de reis.
